sıradan bir geceydi
ay gökteydi her zamanki gibi
pek güzel bir geceydi
belki...
Benzer bir gecede sordu
çocukken daha
'yıldızlar uzak mıdır baba?'
Hem uzak, Hem çook sıcaktır oğul
uzananlar erir gider uğruna..
Böylece başladı çocuk hayata
çaresiz..
Önce kaybetmeyi öğrendi
gecelerde kurduğu hayallerini.
Yavaşça tattı maddeyi,
sahiplendi de
ona söyledikleri gibi.
Çalıştı, didindi sonra
kazıdı toprağı
köpekler gibi.
Bir araba, bir ev
güzel de bir kadındı isteği.
Derken yitip gitti babası,
Ansızın,
yaşamamışcasına.
sıradan bir geceydi
ay gökteydi her zamanki gibi.
Bir yıldız indi yeryüzüne,
tam gönlünün dibine.
Korktu önce,
ya çook sıcaksa?
Uzattı elini,
Ansızın,
yaşamamışcasına.
Ilıktı kendi kanı gibi,
acemice koynuna girdi.
O gecede aldattı kadınını,
arabasını,
evini.
Pek güzel bir geceydi,
belki
en güzeli.
Yunus Dişkaya'ya
